I. Bogdan Święczkowski – sędzia Trybunału Konstytucyjnego
Podstawą skierowania wniosku jest materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu prowadzonym przez Zespół Śledczy Nr 3 Prokuratury Krajowej, powołany przez Prokuratora Generalnego w dniu 22 kwietnia 2024 r. do zbadania legalności, zasadności i prawidłowości wykorzystania przez funkcjonariuszy publicznych oprogramowania „Pegasus”, w związku z podejmowanymi przez służby czynnościami operacyjnymi.
Na podstawie zebranych dowodów ustalono stan faktyczny, który uzasadnia przyjęcie dostatecznie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez Bogdana Święczkowskiego czynu zabronionego polegającego na tym, że: będąc funkcjonariuszem publicznym w związku z wykonywaną funkcją prokuratora krajowego, w okresie od 8 lipca 2020 r. do 9 czerwca 2021 r., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, kierując wykonaniem przestępstwa przez prokuratora Pawła Wilkoszewskiego, przekroczył swoje uprawnienia, określone w art. 57 ust. 2 ustawy Prawo o prokuraturze i w § 2 Rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 13 lutego 2017 r. w sprawie sposobu realizacji czynności prokuratora w ramach kontroli nad czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi, w ten sposób, że:
- polecił prokuratorowi Pawłowi Wilkoszewskiemu, bez uprzedniego wydania, wymaganego przepisem § 8 ust. 6 cyt. Rozporządzenia ministra sprawiedliwości pisemnego upoważnienia, przeprowadzenie kontroli nad czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi prowadzonymi wobec Romana Giertycha w okresie od 17 lipca 2019 r. do 4 grudnia 2019 r, której zakres i cele wykraczały poza ramy tej kontroli, określone przepisami § 2 Rozporządzenia ministra sprawiedliwości, bowiem skierowana była na uzyskanie informacji o życiu osobistym i zawodowym oraz prowadzonej działalności politycznej ww., a także o przedmiocie spraw prowadzonych przez niego jako obrońcę i adwokata, a w tym zapoznanie się z tymi informacjami i poddania ich analizie, pomimo że miał świadomość, że w części zawierają one tajemnicę obrończą, objętą bezwzględnym zakazem dowodowym (art. 178 kpk i art. 225 § 3 kpk) i tajemnicę zawodową adwokata, co do której uchylenia powinien wypowiedzieć się sąd, co skutkowało ujawnieniem prokuratorowi Pawłowi Wilkoszewskiemu informacji do których nie był on uprawniony,
- polecił, po uprzednim wydaniu zarządzenia z dnia 17 listopada 2020 r., wykonanie kopii materiałów pozyskanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej wobec Romana Giertycha w okresie od 17 lipca 2019 r. do 4 grudnia 2019 r., poprzez ich zgranie na 15 płyt DVD, pomimo że zawierały informacje objęte tajemnicą obrończą i zawodowo-adwokacką, a ponadto wbrew przepisowi § 8 ust. 3 cyt. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, z którego jednoznacznie wynika, że do dokonania kopii tych materiałów uprawniony był wyłącznie szef CBA po uprzednim uzyskaniu zgody ministra – członka Rady Ministrów właściwego do spraw koordynowania działalności służb specjalnych, czym działał na szkodę interesu prywatnego Romana Giertycha, poprzez naruszenie jego konstytucyjnie chronionego prawa do prywatności (art. 47 Konstytucji RP), Stanisława Gawłowskiego, Leszka Czarneckiego i innych osób poprzez naruszenie ich konstytucyjnego prawa do obrony (art. 42 Konstytucji RP), a nadto na szkodę Leszka Czarneckiego, Ewy Jakubowskiej i innych osób, poprzez naruszenie ich prawa do zachowania w tajemnicy informacji przekazywanych pomiędzy klientem a adwokatem, bez uzyskania zgody sądu na uchylenie tej tajemnicy, a także na szkodę interesu publicznego, przejawiającego się w naruszeniu konstytucyjnej zasady praworządności, określonej w art. 7 Konstytucji RP, tj. obowiązku działania funkcjonariuszy publicznych na podstawie i w granicach prawa, tj. o czyn z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 266 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.
W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (Dz.U. 2018.1422 t.j.) sędzia Trybunału Konstytucyjnego nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zgody Zgromadzenia Ogólnego. Wyrażenie zgody na uchylenie immunitetu sędziemu TK następuje w drodze uchwały Zgromadzenia Ogólnego sędziów TK podejmowanej bezwzględną większością głosów sędziów uczestniczących w zgromadzeniu. Decyzja powinna być podjęta nie później niż w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku. W naradzie nie bierze udział sędzia, którego wniosek dotyczy (art. 23 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego).
Zgodnie z art. 135 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2024 r. poz. 390 – z późn. zm) prokurator nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia sądu dyscyplinarnego, w obecnym stanie prawnym - Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Kierując wniosek o uchylenie immunitetu niezbędne jest wykazanie, że zgromadzony materiał dowodowy daje podstawę do przedstawienia prokuratorowi zarzutu popełnienia przestępstwa opisanego we wniosku. Dowody zgromadzone w postępowaniu Zespołu Śledczego Nr 3 Prokuratury Krajowej uzasadniają wydanie postanowienia o przedstawieniu Pawłowi Wilkoszewskiemu zarzutu popełnienia czynu z art. 231 § 1 w zw. z art. 12 kk i wykonanie czynności procesowych z jego udziałem.
Skierowanie wniosku o uchylenie prokuratorowi Pawłowi Wilkoszewskiemu immunitetu determinowało konieczność podjęcia kolejnych decyzji dotyczących jego sytuacji zawodowej.
Decyzja uzasadniona jest charakterem opisanych we wniosku o uchylenie prokuratorowi Pawłowi Wilkoszewskiemu immunitetu naruszeń prawa i ich związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, co powoduje konieczność natychmiastowego odsunięciu ww. od wykonywania czynności prokuratora.
Instytucja zawieszenia prokuratora w wykonywaniu obowiązków służbowych ma na celu ochronę autorytetu prokuratury, a także interesu publicznego, poprzez zapobieżenie negatywnym skutkom, jakie mogłyby wystąpić w związku z dalszym pełnieniem funkcji prokuratorskich, w tym kwestionowaniu legalności i zasadności decyzji podejmowanych przez prokuratora.
