Warszawa, dnia 5 stycznia 2026 r.
Poz. 3
OBWIESZCZENIE MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 29 grudnia 2025 r.
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu
ustawy o doręczeniach elektronicznych
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 1841) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 19 grudnia 2025 r.
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje art. 2–7 ustawy z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 1841), które stanowią:
„Art. 2. Do korespondencji, o której mowa w art. 147 ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, nadanej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i niedoręczonej przed tym dniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 3.
1. Do wniosków o utworzenie adresów do doręczeń elektronicznych złożonych przez jednostki samorządu terytorialnego, związki międzygminne, związki powiatów, związki powiatowo-gminne, związki metropolitalne albo jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego i nierozpatrzonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 12 ust. 1a–1c ustawy zmienianej w art. 1.
2. Wnioski o utworzenie adresów do doręczeń elektronicznych innych niż adresy, o których mowa w art. 12 ust. 1a–1c ustawy zmienianej w art. 1, złożone przez jednostki i związki, o których mowa w ust. 1, i nierozpatrzone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostawia się bez rozpatrzenia.
Art. 4.
1. W przypadku gdy dla jednostki samorządu terytorialnego, związku międzygminnego, związku powiatów, związku powiatowo-gminnego albo związku metropolitalnego utworzono adres do doręczeń elektronicznych inny niż ten, o którym mowa w art. 12 ust. 1a i 1b ustawy zmienianej w art. 1, wpisany do bazy adresów elektronicznych, minister właściwy do spraw informatyzacji wykreśla ten adres z urzędu w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Przed wykreśleniem adresu do doręczeń elektronicznych innego niż ten, o którym mowa w art. 12 ust. 1a i 1b ustawy zmienianej w art. 1, z bazy adresów elektronicznych minister właściwy do spraw informatyzacji informuje jednostki i związki, o których mowa w ust. 1, o konieczności pobrania zasobów znajdujących się w skrzynce doręczeń powiązanej z adresem do doręczeń elektronicznych, który podlega wykreśleniu, i wyznacza termin wykreślania tego adresu z bazy adresów elektronicznych.
3. Wykreślenie, o którym mowa w ust. 1, stanowi czynność materialno-techniczną.
Art. 5. Adresy do doręczeń elektronicznych wpisane przed dniem 1 marca 2025 r. do bazy adresów elektronicznych na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, i niewykreślone z bazy adresów elektronicznych do tego dnia stają się adresami, o których mowa w art. 34 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 6. 1. Operatorowi wyznaczonemu mogą być zrefundowane z budżetu państwa, w wysokości nieprzekraczającej 100 mln zł, koszty inwestycyjne poniesione przez tego operatora w latach 2020–2024 na budowę i modernizację infrastruktury oraz koszty oprogramowania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 58 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, służących do realizacji publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej.
2. Refundacja nie może przekroczyć kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy sumą kosztów inwestycyjnych poniesionych przez operatora wyznaczonego w latach 2020–2024 na budowę i modernizację infrastruktury oraz koszty oprogramowania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 58 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, służących do realizacji publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej a kwotą przekazaną operatorowi wyznaczonemu z budżetu państwa na sfinansowanie tych kosztów w formie dotacji przedmiotowej, o której mowa w art. 52 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 1.
3. Refundacja kosztów, o których mowa w ust. 1, jest przyznawana na wniosek operatora wyznaczonego złożony do ministra właściwego do spraw łączności, zawierający w szczególności:
1) oznaczenie podmiotu, do którego jest kierowany wniosek;
2) oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby oraz adres do korespondencji;
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy;
4) adres poczty elektronicznej wnioskodawcy;
5) wnioskowaną wysokość refundacji wynikającą z oszacowania kosztów, o których mowa w ust. 1;
6) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonany zwrot kosztów.
4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, operator wyznaczony dołącza rozliczenie kosztów inwestycyjnych, o których mowa w ust. 1, wraz z dokumentami potwierdzającymi poniesienie tych kosztów, zweryfikowane przez niezależnego biegłego rewidenta.
5. Refundacja kosztów, o których mowa w ust. 1, jest przyznawana na podstawie umowy zawartej między Skarbem Państwem reprezentowanym przez ministra właściwego do spraw łączności a operatorem wyznaczonym, która określa w szczególności rodzaje kosztów objętych refundacją, zestawienie tych kosztów oraz wysokość i termin udzielania refundacji.
6. Zawarcie umowy, o której mowa w ust. 5, jest równoznaczne ze zrzeczeniem się przez operatora wyznaczonego z wszelkich roszczeń wobec Skarbu Państwa związanych z kosztami inwestycyjnymi poniesionymi w latach 2020–2024 na budowę i modernizację infrastruktury oraz kosztami oprogramowania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 58 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, służących do realizacji publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej.
7. Refundacja jest przyznawana w ramach maksymalnego limitu określonego w art. 163 ust. 2 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1.
8. Refundacja kosztów, o których mowa w ust. 1, stanowi pomoc publiczną udzielaną na podstawie decyzji Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE L 7 z 11.01.2012, str. 3).
Art. 7. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2025 r., z wyjątkiem:
1) art. 1 pkt 2 i 4–7, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2025 r.;
2) art. 1 pkt 9 i 10, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2025 r.”.
marszałek Sejmu: W. Czarzasty
DOKUMENT DO POBRANIA (stron 34) - przekierowanie
źródło: dziennkustaw.gov.pl / 05.01.2026
