Dzisiaj prokurator generalny Waldemar Żurek na podstawie art. 568 kpk, zarządził wobec skazanego P.P. przerwę w wykonywaniu kary dożywotniego pozbawienia wolności.
Decyzja została podjęta w ramach postępowania o ułaskawienie, wszczętego przez prokuratora generalnego z urzędu w dniu 20 kwietnia 2026 r., bez zwracania się o opinie sądów orzekających w sprawie.
P.P. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Krajowego w Monachium z dnia 18 kwietnia 2006 r., sygn. akt 1 Ks 122 Js 10662/04, za przestępstwa z § 211, 249, 251 niemieckiego kodeksu karnego. Za czyny te wymierzono mu karę łączną dożywotniego pozbawienia wolności.
Podstawę wykonywania kary na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt II Kop 11/09, w którym stwierdzono dopuszczalność przejęcia do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kary orzeczonej wobec skazanego przez sąd niemiecki. Następnie, postanowieniem z dnia 3 czerwca 2009 r., Sąd Okręgowy w Rzeszowie określił kwalifikację prawną według prawa polskiego czynów przypisanych skazanemu przez sąd niemiecki, uznając, że wypełniają znamiona przestępstw opisanych w art. 148 § 1 i art. 280 § 2 w zw. z art. 11 § 2 oraz art. 280 § 1 polskiego kodeksu karnego.
Zarządzenie przerwy w wykonywaniu kary P.P. ma charakter tymczasowy i pozostaje w bezpośrednim związku z toczącym się postępowaniem ułaskawieniowym. Nie przesądza o sposobie zakończenia tego postępowania. Kompetencja do podjęcia decyzji w przedmiocie zastosowania prawa łaski przysługuje wyłącznie prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.
Prokurator generalny Waldemar Żurek uznał, że w okolicznościach tej sprawy zachodzą szczególnie ważne powody przemawiające za ułaskawieniem, a tym samym występują przesłanki do zarządzenia przerwy w wykonywaniu kary, co umożliwi skazanemu przebywanie na wolności do czasu zakończenia postępowania ułaskawieniowego.
Już na tym etapie postępowania, przed zajęciem ostatecznego stanowiska w przedmiocie ułaskawienia i przedstawieniem go prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, prokurator generalny dostrzegł, że P.P. odbył już ponad 21 lat kary pozbawienia wolności.
Informacja o procedurze stosowania prawa łaski
Zgodnie z art. 139 Konstytucji prezydent RP stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.
Prezydent RP stosuje prawo łaski w szczególności wobec osób skazanych wyrokiem przez sąd powszechny za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, w zakresie wymierzonej tym wyrokiem kary lub środków karnych.
Możliwe jest zastosowanie prawa łaski bezpośrednio na podstawie art.139 Konstytucji RP, w tym także przed uprawomocnieniem się wyroku w postaci tzw. abolicji indywidualnej, co potwierdza orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego.
Konstytucyjne pojęcie prawa łaski jest pojemniejsze znaczeniowo od pojęcia ułaskawienia odnoszącego się do procedury przewidzianej w Kodeksie postępowania karnego.
Akt łaski stosowany jest przede wszystkim, gdy skutki wyroku są nadmiernie dolegliwe, a ich represyjny charakter znacznie przekracza poziom zamierzony przez sąd, gdy wymagają tego względy humanitaryzmu i sprawiedliwości, a nie można uczynić im zadość w drodze postępowania sądowego oraz gdy występują wyjątkowe, nieznane dotąd wydarzenia.
Akt łaski – jako konstytucyjnie określona kompetencja głowy państwa – nie podlega kontroli. Prawo do stosowania łaski jest konstytucyjnym uprawnieniem osobistym prezydenta, wykonywanym bezpośrednio przez głowę państwa. Decyzję w przedmiocie stosowania prawa łaski – ułaskawieniu lub odmowie zastosowania tego prawa – Prezydent podejmuje samodzielnie.
Art. 144 ust. 2 Konstytucji umieszcza stosowanie prawa łaski w katalogu prerogatyw głowy państwa, zwalniając ten akt z konieczności udzielenia kontrasygnaty przez prezesa Rady Ministrów. Akt łaski, jako prerogatywa prezydencka, nie podlega kontroli.
Prezydent RP podejmuje decyzję w przedmiocie zastosowania (lub niezastosowania) ułaskawienia po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami dotyczącymi osoby skazanej (m.in.: aktami sądowymi, a w szczególności treścią wyroku, jego uzasadnieniem, wywiadami środowiskowymi, opiniami administracji z zakładów karnych, opiniami sądów, wnioskiem prokuratora generalnego).
Prośby o ułaskawienie przekazuje się na podstawie art. 565 § 2 k.p.k. prokuratorowi generalnemu celem nadania im biegu w trybie art. 561 k.p.k. (tzw. „tryb pierwszy”) albo w trybie art. 567 § 2 K.p.k. (tzw. „tryb drugi – prezydencki, z urzędu”).
Tryb pierwszy polega na przekazaniu prośby o ułaskawienie do prokuratora generalnego, który następnie przesyła ją do sądu, który wydał w danej sprawie wyrok. Jeżeli w danej sprawie orzekał tylko sąd pierwszej instancji i wyda on opinię pozytywną, to przesyła prokuratorowi generalnemu akta sprawy wraz ze swoją opinią, a w razie negatywnej opinii pozostawia prośbę bez dalszego biegu.
Tryb drugi polega również na przekazaniu prośby skazanego o ułaskawienie do sądu jak w trybie pierwszym z tym, że negatywne zaopiniowanie prośby przez sąd nie powoduje pozostawienia prośby bez biegu. Nadanie biegu prośbie w „trybie drugim” ma miejsce wówczas, gdy z treści prośby wynika uzasadnione przypuszczenie, że skazany może zasługiwać na łaskę z następujących powodów, np.:
- odbycia znacznej części kary pozbawienia wolności,
- bardzo trudnej sytuacji rodzinnej, materialnej lub zdrowotnej,
- nienagannej opinii środowiskowej, czy zakładu karnego,
- znacznego upływu czasu od popełnienia przestępstwa,
- wielokrotnego pozostawiania przez sądy prośby bez dalszego biegu i tym samym uniemożliwienie prezydentowi RP rozpatrzenia danej sprawy,
- naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem.
Informacja o orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego
Zgodnie z orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego:
- wyrokiem z dnia 17 lipca 2018 r. sygn. akt K 9/17 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1387);
- wyrokiem z dnia 26 czerwca 2019 r. sygn. akt K 8/17 (Dz.U. z 2019 r. poz. 1255);
- postanowieniem z dnia 2 czerwca 2023 r. sygn. akt Kpt 1/17 (M.P. z 2023 r. poz. 549)
prerogatywa prezydenta RP wykonywana na podstawie art. 139 Konstytucji RP obejmuje zastosowanie prawa łaski bezpośrednio na podstawie konstytucji w postaci aktu abolicji indywidualnej. Prawo łaski jest wyłączną i niepodlegającą kontroli kompetencją prezydenta RP wywołującą ostateczne skutki prawne.
Na podstawie art. 190 Konstytucji RP orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.
źródło: prezydent.pl
AKTUALIZACJA
YouTube: Nowiny24 - wiadomości z Podkarpacia
